คุยกันขำๆกับเพียวบัณฑิตจบใหม่ ดาว ม.ราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา

และแล้ววันนี้ก็มาถึงครับ วันนี้ผมมีโอกาศได้พูดคุยเล็กๆน้อยๆกับ ดาวมหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยาเมื่อ 4 ปีที่แล้ว ไม่ใช่อื่นไกลเธอคือเพียวหรือ นางสาวกนกกร นครสันติภาพ เพื่อนคนเก่งของเรานั่นเอง ใครจะไปรู้ว่าวันนึงผู้หญิงตัวเล็กๆคนนึงในห้อง 6/4 เชียร์ลีดเดอร์หลักของสีม่วง ผ่านไป 4 ปีจะน่ารักขนาดนี้ โอโห อิอิ อะ ขอชมกันหน่อย :)

เพียวจบจากคณะวิทยาการจัดการ นิเทศศาสตร์วิทยุโทรทัศน์ พึ่งรับปริญญาไปเมื่อวันที่ 1 มีนาคมที่ผ่านมานี่เอง และนอกจากนั้นผมก็ อยากจะให้มีอะไรพิเศษหน่อย ก็เลยโทรไปถามว่าเอะ เป็นยังไงบ้าง คิดว่าอยากจะรวบรวมเพื่อนๆทุกคนเอาไว้ที่นี่เลย ถ้าเป็นไปได้ ใครจบแล้วมาคุยกันหน่อยว่าเป็นยังไงบ้าง ในอนาคตอีกสักหลายๆปี อย่างน้อยก็ยังมีบันทึกให้เราได้จดจำกันถึงอดีต ใช่ไหมคับ :)

เอาละเริ่มเลยดีกว่า

ก่อนอื่นขอถามก่อนว่า จบคณะอะไรสาขา… ที่ไหน
จบนิเทศศาสตร์วิทยุโทรทัศน์ที่มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา

แล้วหลังจากนี้วางแผนจะทำอะไรต่อ
หลังจากนี้ก็จะเริ่มทำงาน จะเข้างานวันพรุ้งนี้แล้ว วันที่ 3 (มีนาคม 2553) ทำงานตัดต่อที่ ช่อง 9 อสมท.

แล้วเป็นงานที่ชอบหรือเปล่า
ก็กำลังดูอยู่ว่ามันจะโอเคไหม work ไหม อะไรแบบนี้ ถ้าไม่ชอบก็จะขยับขยายไปสาขาอื่น มันก็คือการเริ่มต้นใหม่อะนะ เราก็ไม่รู้ว่ามันจะเป็นยังไง

แล้วทำไมถึงเลือกที่นี่หละ
เพราะว่ามันเป็นอะไรที่วางแผนมาไว้ตั้งแต่เด็กๆแล้ว แม่ก็ทำงานที่นี่ และเพราะว่าที่เรียนนิเทศก็เพราะว่าอยากทำให้ที่นี่

แล้วเรียนมัธยมกับมหาวิทยาลัยต่างกันยังไง ชอบอันไหนมากกว่ากัน
ต่างกันเยอะ ถามว่าชอบอันไหนมากกว่ากันมันคนละแบบนะ มัธยมมันแบบว่ายังไงเราก็ต้องทำ เป็นสิ่งที่ต้องทำ มหาลัยมันไม่มีใครมาบังคับเราได้ คือมัธยมมันเป็นอะไรที่ไม่ค่อยอิสระเท่าไร แต่มันก็ดีตรงที่ว่า เพื่อนอย่างเงี่ยก็เจอ คือแบบว่ามันรู้สึกว่ามันอบอุ่นดี เพื่อนเจอกันทุกวัน แต่มหาลัยเพื่อนมันไม่ได้เจอกันทุกวันไง แล้วมหาลัยก็เรียนวันละไม่กี่ชั่วโมง แต่ว่าที่มหาลัย เพียวก็สนิทกับเพื่อนมากเหมือนกันนะ มหาลัยก็เหมือนกับการใช้ชีวิตเลยละ เพราะอย่างเพื่อนก็ต้องหาเงินเรียนเองใช่ปะ เราก็จะได้ประสบการณ์เยอะมากเลยอะ เพราะเราก็ดูเพื่อนดูอะไร คือแบบใช้ชีวิตจริงๆเลยคือมหาลัย

แล้วตอนเรียนมีปัญหาอะไรบ้างหรือเปล่า
ก็ไม่มีนะ แต่ปัญหาคือเพียวกิจกรรมเยอะ เพียวเป็นพวกนักทำกิจกรรมเลยแหละ แบบเดือนเวลาจะสอบแบบนี้ มันก็จะมีกิจกรรมรับน้อง เป็นพิธีกรนู้นพิธีกรนี่ มันก็จะทำให้เวลาเรียนจะน้อยแล้วเวลาจะอ่านหนังสือเนี่ย มันก็จะได้อ่านหนังสือแค่วันเดียว กว่าจะรอดมาได้แต่ละวิชาแบบตาย เพราะว่าเวลาอ่านหนังสือมันน้อย

แล้วได้แบ่งเวลาหรือเปล่า
มันแบ่งไม่ทันหรอก งานมันมีทุกวัน งานคณะนี้ แต่ดีอย่างนะ เพียวได้ทำในสิ่งที่ไม่เคยทำอย่างดรัมเมเยอร์ เป็นลีดเดอร์ เป็นพิธีกรแบบอะไรแบบนี้ คือแบบเราทำไม่เป็นอะ เต้นเติ้นเราไม่เคย ตอนมัธยมเป็นลีดเดอร์ก็พอเต้นเป็นใช่ไหม แต่พออยู่มหาลัยมันเต้นคนละแบบกันเลย มันพลิกกว่าอะไรแบบนี้ เหมือนกับอยู่อีกโลกนึง

แล้วได้เป็นอะไรของคณะหรือเปล่า
เป็นดาวมหาลัยตอนเข้าปีหนึ่ง

แล้วคิดว่าตัวเองเปลี่ยนไปบ้างหรือเปล่ายังไงบ้าง
คิด คิดว่าตอน ม ปลาย ตัวเองเป็นคนแบบว่าเด็กๆรู้สึกแบบว่าตัวเองไม่ค่อยมีความคิด เริ่องแรกเลย คิดว่าตัวเองทำไม่ได้หรอก เป็นพิธีกรอะไรแบบนี้ ไม่สวย ใครเค้าจะเลือก คิดว่าตัวเองไม่มีจุดเด่นอะไรเลย

ไม่มั่นใจหรอ
ใช่ ๆ เป็นคนที่ไม่มั่นใจในตัวเอง ไม่ได้คิดว่าตัวเองสวยหน้าตาดี คือแบบอยู่ในโพธิสารมันก็ดับอะเนอะ แล้วแบบพอเราเข้ามหาลัยได้เป็นดาวมหาลัยเราก็มั่นใจมากขึ้น กล้าทำในสิ่งที่ไม่เคยทำหลายๆอย่าง

แล้วน่ารักขึ้นหรือเปล่า
อะนิดนึงนิดนึง อาจจะมีบ้างนิดหน่อย

แล้วคิดถึงใครเป็นพิเศษหรือเปล่า
คิดนะ คิดถึงทรายไม่เคยขาดการติดต่อ

แล้วมีแฟนหรือยังเนี่ย มีคนจีบบ้างหรือเปล่า
ไม่มีจ๊ะ มีคนจีบ แต่ไม่ชอบ อยากอยู่แบบนี้มากกว่า

ตั้งใจทำงานก่อนเนอะ
ใช่ อีกตั้งไกล จิ๊บๆเดียวมันก็มาเองแหละ มันไม่มีก็ไม่เห็นตาย

อะสุดท้ายและ ฝากถึงเพื่อนๆหน่อย
ก็ดีใจนะที่เพื่อนๆมางานนะ ดีใจมากๆแล้วก็รู้สึกดีว่าสี่ปีที่เราห่างกันไป มันไม่ได้ทำให้ความรู้สึกเปลี่ยนไปเลย ความรักมันยังรู้สึกว่ามันยังเหมือนเดิม เมื่อเจอกันเราก็ยังรักกันเหมือนเดิม หรือเวลามีปัญหา ยังไงเราก็ยังคือเพื่อนกันเหมือนเดิม เพื่อนกันจริงๆรู้สึกดีมาก ทำให้เรารู้สึกว่าคนที่ห่างๆกันไป เวลามาเจอกันเค้าก็ยังคึดถึงเรา มันอธิบายเป็นคำพูดไม่ได้ แต่เรารู้สึกแบบนั้นจริงๆ รู้สึกดีมาก เราไม่ได้เจอกันนาน แล้วแบบไปที่ ม ด้วยนะ เพื่อนไปที่ ม เพื่อนมาหาที่ร้านอาหาร แค่มาก็ดีใจแล้วไม่ต้องพกอะไรมาหรอก แค่นี้ก็รู้สึกดีแล้ว แค่เห็นหน้าได้พูดได้คุยได้เฮฮาปาร์ตี้ ก็รู้สึกดีมากแล้ว (ยิ้ม)

ต่อจากนี้เรามาดูภาพบรรยากาศอื่นๆในวันนั้นกันครับว่ามีใครบ้างนะ ขอลงแต่รูปที่มีคนที่ผมรู้จักละกัน เพราะเกิดเป็นคนอื่นเผื่อเค้าไม่อยากให้เอาลง เดียวเค้าเคืองเอา ฮา

คุณพ่อก็มาครับ วันนี้

คนกลางแฟนพาตนซินะ อิอิ

กรก็ได้ปริญญาแล้วเหมือนกัน ไม่รู้ว่าเรียนอะไร ส่วนพี่มิ้งก็มาเหมือนกันคับ ไม่ได้เจอกันนาน :)

ในวันนั้นผมไม่ได้ไปครับ คนที่ถ่ายรูปคือเอนกนั่นเอง

อะ รูปเยอะเหมือนเคยครับ ใครอยากได้รูปใหนคลิกเซฟไปได้เลย ขอบคุณที่เข้ามาอ่านกันและคอมเม้นนะคับ หวังว่าในอีกไม่นานจะได้เขียนถึงเพื่อนๆคนอื่นๆอีก ทั้งห้องเรามีตั้ง 40 กว่าคน ไม่รู้ว่าตอนนี้ใครเป็นยังไงกันบ้างแล้ว สุดท้ายนี้ขอให้ทุกคนโชคดีครับ ใครยังไม่จบก็ขอให้จบไวๆ ใครจบแล้วก็ขอให้ได้งานดีดีทำ ผมก็ยังไม่จบ 555 บายๆคับ :)