ผมพักอยู่ที่คอนโด เืพื่อนของผมที่อยุ่ด้วยก็ไม่สนิทพอที่จะคุยกันได้ทุกเรื่อง
เวลาผมมีปัญหาหัวใจทีไร ผมก็ไม่มีคนที่จะคุยด้วยอย่างจริงๆจังๆเลย แต่ก็ใช่ว่ามีเลยเสียทีเดียว
ผม อยากจะขอบคุณเพื่อนของผม 2 คนครับ ผมมีเพื่อนมากกว่านี้ แต่เรื่องบางเรื่อง คุยกับเพื่อนผู้หญิงก็สดวกใจกว่า เพราะเป็นผู้หญิง ก็จะเข้าใจผู้หญิงด้วยกันเองได้มากกว่าจริงใหมครับ
สองคนนั้นก็คือ ปุ๋ย กับมิ้ว (ขอโทษด้วยที่เอย…นามถึงโดยที่ไม่บอกก่อน -*- ) ถึงแม้ว่าในชีวิตจริง ปีนึงจะได้เจอกันแค่ครั้งสองครั้ง สำหรับมิ้วนี่ไม่ได้เจอกันเลย แล้้วถึงแม้ว่าจะเจอกันผมก็ไม่กล้าคุยกับมิ้วด้วย เพราะมิ้วห้ามไม่ให้ผมคุยด้วยในชีวิตจริง ถึงแม้ว่าจะผ่านมานานแล้ว แต่ผมก็ยังรู้สึกเหมือนว่าเธอยังไม่อณุญาติผม สงสัยต้องรอให้เธอพูดก่อน ฮาๆ่
ผมคิดว่าสองคนนี้ึืคือคนที่เข้าใจหัวใจของผมมากที่สุด หนึ่งในนั้นก็มีสองคนนี้อยู่คับ เหตุผล ผมไม่ขอบอกละกัน อาจจะพอเข้าใจว่าเพราะอะไร
เวลาผมมีอะไร ผมจะคุยกับปุ๋ยเสมอนะ ปุ๋ยก็คอยพูดแนะนำผมเสมอ รู้สึกดี ที่มีเพื่อนได้คุยด้วย เรื่องแบบนี้ผมไม่อยากคุยกะเพื่อนผู้ชาย เหอๆ ปุ๋ยบอกว่าอ่านสเปซผมที่บอกว่า “ฝันที่เป็นจริง” แล้วซึ้งที่เพื่อนมีักับเค้าแล้ว ปอมก็อีกคนที่อ่านแล้วพิมม์มาดีใจกับผมในเอ็ม มิ้วก็ด้วยที่คอมเม้นเอาไว้ แต่ขอโทษที ซึ้งยังไม่ทันจะเปลี่ยนความรู้สึกเลย ฮาๆ วันที่ผมได้คุยกับปุ๋ย กับมิ้ว ทั้งคู่ แสดงความดีใจกับผมจากใจเลยนะ ผมรู้สึกดี มีคนอวยพรผมด้วย เหมือนมันเป็นเรื่องที่ไม่น่าเชื่อละมั้ง ฮาๆ ก็จริงๆนะแหละ ไม่น่าเชื่อ
T? T
เมื่อมีเรื่องที่ดีก็ยินดี กับผม เมื่อผมเสียใจ ก็รู้สึกแย่ไปด้วย แล้วก็คอยให้คำปรึกษา คอยเตือน ผมก็ไม่รู้นะ ว่าเค้ารำคานผมหรือเปล่า แต่เอานา ทนๆฟังผมหน่อย ^^
อะ พิมพ์ไม่มาก เพราะพูดอีกสิบบรรทัด สุดท้ายแล้วจุดประสงค์ของผมก็จะอยุ่ที่บรรทัดนี้ ผมอยากจะขอบคุณเพื่อนผมมาก ทุกคนเลย ไม่ใช่แค่ปุ๋ยกับมิ้ว ที่ให้กำลังใจผม ทุกคนไม่ว่าจะเป็นเพื่อนอดีตห้อง 4 หรือเพื่อนกลุ่ม gt ต้น บาส เบ้น เทพ นนท์? และคนอื่นๆที่ถึงแม้ผมจะไม่ได้เอยชื่อถึง แต่ชื่อของทุกคนอยู่ในใจของผมเสมอ 8 ปีที่ผ่านมาทุกวินาทีมีคุณค่าเสมอ
ขอบคุณจริงๆจากใจ เวลาที่ผมมีอะไร ผมรู้เสมอว่ามีคนที่คอยอยุ่เีคียงข้างผม เช่นกันจากก้นบึ่งของหัวใจ ขอบคุณ ^^
