บางครั้งความรู้สึกแบบนี้ก็เกิดขึ้นมาโดยที่เราไม่รู้เหมือน กันว่าเพราะอะไร มันเคยเกิดกับฉันมาแล้วครั้งนึง อยู่ดีดีเราก็รู้สึกกลัวขึ้นมา รู้สึกกังวลขึ้นมา แปลกเหมือนกัน แต่ัมันก็มีทั้งเหตุและผลของมันนะแหละ อาจจะเพราะว่าเราำทำผิดมากเกินไป
และแล้วความรู้สึกนั้นก็หวนกลับมาอีกครั้งนึง
ที่ ฉันทำไปในวันนั้น ย้อนกลับมาคิดมันก็แรงไปเหมือนกัน อาจจะทำให้อึดอัดใจ แต่เราก็อึดอัดเหมือนกัน คำบางคำเราอยากจะพูดออกมา แต่ก็ไม่มีโอกาศได้พูด แต่พอได้พูด มันก็อาจจะเป็นครั้งสุดท้ายแล้วก็ได้
ที่พุดไปก็เพราะกลัว
กลัวว่าต่อไปเราจะไม่มีโอกาศได้พูดมันอีกแล้ว ไม่รู้ว่าทำไมในตอนนั้นถึงคิดแบบนั้น
แต่มันก็ผ่านมาแล้วหละ ทำไงได้
wah บางครั้ง the past ก็ไม่ใช่ the past เสมอไป
มัน ก็คงจะเป็นเหตุผลเดียวกับที่ฉันกอด หอมแม่ บอกแม่ว่ารัก ถามแม่ว่ารักเราใหม คิดถึงเราใหมนะแหละ เราไม่รู้ว่าอนาคตจะเป็นยังไง กลัวว่าวันนึง ถ้าเค้าจากเราไป เราก็คงไม่มีโอกาสได้ทำหรือได้รับความอบอุ่นแบบนั้นอีกแล้ว
ฉะนั้น ถ้าเราบอกไ้ด้ พูดได้ เราก็อยากจะบอก อยากจะพูด สำหรับฉันความรักไม่ใช่สิ่งที่น่าอาย คำว่าคิดถึงไม่ใช่สิ่งที่น่าปิดบัง แค่เพียงกอดกันก็ทำให้รู้สึกอบอุ่น อยากจะพูด อยากจะทำสิ่งที่อยู่ในใจให้เค้าเห็นตลอดเวลา แต่มันก็อาจจะมากไปก็ได้มั้ง ไม่รู้เหมือนกัน เราก็รุ้จักแต่ให้ แต่ก็ไม่รู้จักว่าแบบใหนพอดี แบบใหนมากไป หรือน้อยไป
จบละครับ
with love ‘n’ restpect kub
