จากวันนั้นถึงวันนี้ ชีวิตไร้อินเตอร์เน็ตอยู่ข้างกาย จะ 2 อาทิตย์แล้ว
เครียด เครียดมากครับ เหมือนจะเป็นโรคประสาทยังไงก็ไม่รู้ คือคนเคยอยู่กับมันทุกวัน ทุกวัน แต่มาวันนึงขาดมันไป มันก็อยุ่ลำบาก
ต้องอาศัยคอมร้านเล่น ซึ่งมันก็ไม่เหมือนกับคอมตัวเอง บางทีก็อาศัย gprs ของมือถือตัวเอง เล่นแก้ขัดไป
บางทีก็โทรหาเพื่อน ๆ วันนึงผมโทรหาเพื่อนหลายคนอยู่ คือมันเหมือนอยุ่คนเดียวนะครับ เพื่อนที่หอก็ไม่ค่อยกลับ บางทีกว่าจะกลับก้ค่ำ คนมีแฟนแล้ว
ก็แบบนี้ ไม่เหมือนอยู่หอเก่าที่อย่างน้อยผมก็มี ubc ดู (ตอนนั้นยังเปน ubc)
แต่มันก็ต่างกันเยอะ ไม่ได้ดูงานอาร์ตเลย สมองผม ไม่แล่นเลย นึกงานไม่ออกเลย
ชีวิตไม่มีแรงดลบันดาลใจ ปกติเวลาผมจะทำอะไร ต้องใช้เวลาสัก ชม สอง ชม นั่งดูงานดีดีของต่างประเทศ พอเป็นไอเดีย
บางทีแค่เห็นงาน เห็นเว็บสวยๆ ไอเดียดีดี ก็มีความสุขแล้ว ถึงว่าจะมีร้านแต่มันก็ทำแบบนั้นไม่ได้ เพราะ bookmark ผมอยู่ใน hdd ตัวเก่า
ลิงค์เว็บต่างๆ อยู่ในนั้นหมด
คอมผม ไม่เหมือนคอมคนอื่นนะ ถ้าใครได้มาลองใช้ดูก็จะรู้ เมนูเอย การจัดรูปแบบต่างๆ การเปลี่ยนหน้าต่างอะไรต่างๆนานา สดวกมาก เวลา back forward แค่กระดิกมือเท่านั้นเอง
แต่ว่าไปแล้ว ทั้งไม่มีอินเตอร์เน็ต แต่พอมีคอมก็ไม่มีใช้ ต้องใช้คอมเพื่อน เจ้าคอมเจ้ากรรมเมนบอร์ดดันพังเป็นรอบที่ 3 ซะอย่างงั้น ผมเลยตัดสินใจซื้อใหม่ โดยขายตัวเก่าออกไปได้ 5800 เสปค 3 ปีที่แล้ว?กว่าจะได้รับการอณุมัตงบจากคุณแม่ ก็คงต้องรอสิ้นเดือนนู้นเลยทีเดียว เหอๆ
วันนี้ก็ไม่มีอะไร อึดอัดใจอยากจะพิมพ์ ช่วงนี้ที่ ม งานเริ่มเข้ามาเรื่อยๆ 3d ก็เริ่มให้ทำ stop motion เรื่องแรกของชีวิต 2d กับ e paint ก็ให้ออกแบบ charactor design จะว่าไปก็ไม่เคยทำมาก่อนทั้งคู่ ลำพังจะวาดคนให้ออกมาดูดี ยังยากเลยสำหรับผม แต่วันก่อนมีพี่คนนึงจาก virus studio เค้ามาพูดบอกว่าเค้าจบ รัฐศาสตร์ รามฯ มันเหมือนเป็นการจุดไฟขึ้นมาอีกครั้ง คือ คนที่จบการเมืองมา ยังทำได้ เราเรียนอาร์ทแท้ๆ ถ้าทำไม่ได้อย่างเค้าก็สมควรหันเหไปทำอย่างอื่นท่าจะดีกว่า ฉะนั้น ผมคิดว่าผมต้องทำให้ได้ จะทำได้ไม่ได้ยังไง รอวัดผมเอาตอนปลายเทอม
ส่วนหนังสือที่ผมอ่านก็จะจบอีกแล้ว เล่ม 10 แล้วเหลืออีก 10 เล่มได้ โอ้ ไม่อยากให้อ่านจบเล่มเลย เพระต้องเสียเงินไปซื้อมาอ่านอีก? เหอๆ
พอ เลิก แม้เธอไม่เคยรัก หรือให้ความหวัง แต่ฉัน… ( คิดเอาเองๆ ฮาๆ )
