และแล้ววันนี้ก็มาถึงครับ วันนี้ผมมีโอกาศได้พูดคุยเล็กๆน้อยๆกับ ดาวมหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยาเมื่อ 4 ปีที่แล้ว ไม่ใช่อื่นไกลเธอคือเพียวหรือ นางสาวกนกกร นครสันติภาพ เพื่อนคนเก่งของเรานั่นเอง ใครจะไปรู้ว่าวันนึงผู้หญิงตัวเล็กๆคนนึงในห้อง 6/4 เชียร์ลีดเดอร์หลักของสีม่วง ผ่านไป 4 ปีจะน่ารักขนาดนี้ โอโห อิอิ อะ ขอชมกันหน่อย :)

เพียวจบจากคณะวิทยาการจัดการ นิเทศศาสตร์วิทยุโทรทัศน์ พึ่งรับปริญญาไปเมื่อวันที่ 1 มีนาคมที่ผ่านมานี่เอง และนอกจากนั้นผมก็ อยากจะให้มีอะไรพิเศษหน่อย ก็เลยโทรไปถามว่าเอะ เป็นยังไงบ้าง คิดว่าอยากจะรวบรวมเพื่อนๆทุกคนเอาไว้ที่นี่เลย ถ้าเป็นไปได้ ใครจบแล้วมาคุยกันหน่อยว่าเป็นยังไงบ้าง ในอนาคตอีกสักหลายๆปี อย่างน้อยก็ยังมีบันทึกให้เราได้จดจำกันถึงอดีต ใช่ไหมคับ :)

ผมไม่ได้โพสที่หมวดนี้มานานมากแล้วกว่า 4 ปี หลังจากที่โพสครั้งสุดท้ายเกี่ยวกับที่พวกเราไปเที่ยว Dream­world กัน ถ้าดูตามเวลาแล้วก็ถือว่านานมากเลยครับ นานพอที่จะทำให้เพื่อนเราคนนึงเรียนจบเลยหละ เมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมาเรามีนัดกันที่ร้านอร่อยจังครับ ถือว่าเป็นร้านประจำเลยหละ เจ้าภาพของงานนี้ก็คือเพียวนั่นเอง พึ่งเรียนจบรับปริญญาไปเมื่อวันที่ 1 ที่ผ่านมานี่เอง แต่โพสนี้ขอคุยเฉพาะเรื่องที่ร้านนี่ก่อนครับ

อะ เริ่มเลยละกัน

สวัสดีครับผม หลังจากหายหน้าหายตาไปนานพอสมควร ก็พอดีว่าขี้เกียจ — - นั่นเองไม่มีอะไรมากครับ จริงๆ ก็ไม่อย่างนั้นหรอก ผมก็นั่งอยู่หน้าคอมนี่ตลอดแหละ ที่ผ่านมาก็มีทั้งสอบ o-net และ a-net เดียวโพสต่อไปค่อยมาเล่้า วันนี้กะสัก 2 — 3 โพส และทั้งอะไรอื่นๆ อีกมากมายครับ ช่วงนี้หมกตัวอยู่ที่ราชดำเนินอยู่ค่อนข้างนานครับ แล้วก็แวะไปห้องสมุดบ้างเล็กน้อยมาบุญครอง ฮาร์ดแวร์ กับมุมเกมส์อีกนิดหน่อย อะ เพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลามาลุยกันเลยครับ

วันนี้ผมเตรียมภาพไว้ 80 ภาพด้วยกัน ก็คัดแล้วนะครับ มันก็มีบางภาพทีี่เราก็รักพี่เสียดายน้องเลยเอาลงมาเลยทีเดียว ใครใช้เน็ตธรรมดาก็อาจจะช้าหน่อยครับ เพราะภาพเยอะจริงๆ (จะเยอะกว่านี้ถ้าตากล้องผมไปด้วย เหอๆ) จริงๆ ถ้าผมได้ภาพจากกล้องคนอื่นด้วยก็คงดี สำหรับภาพในโพสนี้สีอาจจะแปลกตาไปบ้างนะครับ เพราะว่าผมใช้เทคนิคของ pho­to­shop ที่ทำให้ภาพมันดูสว่างๆ แบบเบลอๆ ภาพบางภาพอาจจะมืดไปหน่อย ถ้าอยากได้ตัว orig­i­nal ขอมาทาง msn ก็ได้ครับ

เพื่อน คือ … คนที่ไม่ต้องอยู่ด้วยกันก็รักกันได้

ไม่ต้องเห็นกันทุกวัน … ก็รักกันได้

ไม่ต้องหวานใส่กัน … ก็รักกันได้

แต่รักอยู่ฝ่ายเดียว … เป็นเพื่อนกันไม่ได้

เพราะเพื่อน …

ไม่ได้เกิดมาพร้อมหน้าที่ … อย่างคำว่า … พ่อแม่

ไม่ได้จบลงพร้อมหน้าที่ … อย่างคำว่า … แฟน

แต่เกิดจาก …

การกระทำซึ่งกันและกัน

จะอยู่หรือไป … ใช้ “ใจ” เป็นเกณฑ์

จะอีกกี่นาน … เพื่อนก็ยังเป็นทั้งรอยยิ้ม

และเสียงหัวเราะที่ไม่มีวันเลือนหาย

เพื่อนคือคนที่เรามั่นใจ อยากไปหาที่สุด

ไม่ว่าจะในยามทุกข์หรือยามสุข

เพื่อนคือคนที่เราไม่ต้องนอนร้องไห้

คอยโทรศัพท์ทั้งคืน … เพื่อนก็โทรมาหา

ฐานะ … ไม่ใช่ตัววัดว่าใครเหมาะจะเป็นเพื่อนใคร

หน้าตา … ไม่ใช่มาตรฐานว่าใครควรจะเป็นเพื่อนใคร

แต่น้ำใจ … จะเป็นเครื่องชี้ให้เรารู้ว่า

ใครที่ควรจะเป็นเพื่อนเรา

เพื่อนคือ … คนที่แอบมาปรุงแต่งชีวิตเรา

ซะจนกลายเป็นอาหารจานแปลก

มีทั้งหวาน ขม อมเปรี้ยว

เดี๋ยวเติมความห่วงใย เดี๋ยวใส่ความรัก

หมักความผูกพันจนได้ที่

สุดท้ายก็กลายเป็นอาหารจานดี ที่ไม่มีผักชีโรยหน้า

แต่ว่าเติมความจริงใจได้จนเต็มจาน

เพื่อน … ก็เหมือนเสื้อตัวเก่ง

ที่เราจะหยิบมาใส่ทุกครั้งที่เราต้องการความมั่นใจ

และเมื่อพ้นเวลานั้นไป …

เสื้อตัวนี้ก็ยังแขวนอยู่ในตู้เสื้อผ้าใบเดิมเสมอ

เหมือนกับเพื่อนที่จะอยู่กับเราในวันที่เราไม่สบายใจ

การเวลาได้พาสิ่งดีๆอย่างเหล่าเพื่อนพ้องที่แสนดีผ่านเข้ามา
และก็กาลเวลาอีกเช่นกันที่
พรากสิ่งสำคัญบางอย่างจากเราไป
แต่กาลเวลาก็ไม่เลวร้ายพอที่จะให้เราเสียใจตลอดไป
เพราะ
กาลเวลาจะพาเพื่อนใหม่มาให้เราอยู่เสมอ…

คำว่าเพื่อนนั้นมีความหมายไม่ยิ่งใหญ่แต่จิงใจหั้ยเทอ
เก็บรักษาเอาไว้ให้นาน
เผื่อสักวันกลับมาพบเจอ
ขอให้เทอโชคดีเพื่อนเอ๋ย

อะ ตอนที่สามแล้วตอนสุดท้าย วันนี้มาแบบมาราธอนครับ ยาวจริงๆ รูปก็เยอะ พิมผิดเยอะมากๆ ด้วย ใครที่ผมพิมพ์ชื่อผิด ขอโทษทีนะครับ -*- ม่ายได้ตั้งใจจริงๆ

เอาเปนว่าเรามาต่อกันเลยดีกว่า เพื่อไม่ให้เปนการเสียเวลา

6.40pm

และแล้วเวลาก็เลยผ่านมาเรื่อยๆ ครับ ตามกาลเวลาที่เรารู้กันว่า เวลานั้นไม่เคยรอใคร งานเลี้ยงนี้ก็ไกล้เวลาจบเข้ามาเร่อยๆ เพื่อนๆ บางคนก็เริ่มหยิบโทรศัพท์มาใช้บ้างแล้ว อาจจะโทรหาทางบ้านบ้าง หรือไม่ก็โทรหาเพื่อนๆ บ้าง แล้วแต่คนครับ แต่สำหรับบางคนแล้วก็ยังอยู่ต่อได้อีกนานเลยละ

อะมาลุยกันต่อ

ต่อจากตอนที่แล้วจ้าา

หลังจากกินกันอิ่มเรียบร้อยแล้ว จะกลับบ้านเลยมันก้ยังไงอยุ่ครับ ยังไม่เต็มที่ พวกเราก็ตัดสินใจที่จะไปร้องคาราโอเกะกัน แต่ก่อนจะได้ร้องมันก็มีสิ่งดึงดูดครับผม ^^ เป็นจุดที่ทำให้พวกเราสนุกกัน มาดูกันครับว่า วันนั้นพวกเราได้ทำอะไรกันไปบ้าง ^^

5.02 pm

จาก swensen’s ถึง fun park นั้นอยู่้่คนละชั้นครับ ก็เดินทางกันนิดหน่อย จริงๆ เค้าเรียก fun park หรือเปล่าก็ไม่รู้ เอาเปนว่าฉันจะเรียกแบบนี้ก็แล้วกัน อิอิ

กลับมาอีกรอบครับผม หลังจากงานเยอะมากเลยไม่ได้มาอัพค่อนข้างนานพอสมควร

เมื่อวันที่ 8 ที่ผ่านมานี้พวกเราชาว 6/4 ไปหม่ำไอศกรีมที่ Swensen’S สาขาเดอะมอล บางแคมาครับ ไปกันเยอะทีเดียว เวลาผ่านมาหลายวัน ลืมเลยว่ามีใครบ้าง เอาเป็นว่า ให้รูปเป็นตัวเล่าเหตุการณ์ดีกว่าครับ ^^

สำหรับในวันนี้เราเข้าใจว่าเป็นความคิดของพาตนนะ ที่เป็นตัวตั้งตัวตีอยากจะให้พวกเราได้ไปกัน เวลาของพวกเราเหลือน้อยลงทุกทีทุกทีครับ โอกาศจะได้ไปใหนมาใหนด้วยกันมันน้อย เพราะฉะนั้นถ้ามีเวลาเราก็จะไปกัน

มาถึงที่หมายแล้วครับผม ราวๆ 4 โมงได้ ต่างคนต่างมาด้วยรถ Taxi กันรู้สึกจาก รร เรามานี่ประมาณ 70 ได้นะ ไม่มากไม่น้อยมาทั้งหมด 3 คันรถด้วยกัน รถที่ผมมามีแต่ชายล้วน บรรยากาศเริ่มเฮฮาตั้งแต่ก่อนก้าวขึ้นรถจนถึงที่หมาย