บางครั้งความรู้สึกแบบนี้ก็เกิดขึ้นมาโดยที่เราไม่รู้เหมือน กันว่าเพราะอะไร มันเคยเกิดกับฉันมาแล้วครั้งนึง อยู่ดีดีเราก็รู้สึกกลัวขึ้นมา รู้สึกกังวลขึ้นมา แปลกเหมือนกัน แต่ัมันก็มีทั้งเหตุและผลของมันนะแหละ อาจจะเพราะว่าเราำทำผิดมากเกินไป

และแล้วความรู้สึกนั้นก็หวนกลับมาอีกครั้งนึง

ที่ ฉันทำไปในวันนั้น ย้อนกลับมาคิดมันก็แรงไปเหมือนกัน อาจจะทำให้อึดอัดใจ แต่เราก็อึดอัดเหมือนกัน คำบางคำเราอยากจะพูดออกมา แต่ก็ไม่มีโอกาศได้พูด แต่พอได้พูด มันก็อาจจะเป็นครั้งสุดท้ายแล้วก็ได้

ที่พุดไปก็เพราะกลัว
กลัวว่าต่อไปเราจะไม่มีโอกาศได้พูดมันอีกแล้ว ไม่รู้ว่าทำไมในตอนนั้นถึงคิดแบบนั้น

แต่มันก็ผ่านมาแล้วหละ ทำไงได้

wah บางครั้ง the past ก็ไม่ใช่ the past เสมอไป

มัน ก็คงจะเป็นเหตุผลเดียวกับที่ฉันกอด หอมแม่ บอกแม่ว่ารัก ถามแม่ว่ารักเราใหม คิดถึงเราใหมนะแหละ เราไม่รู้ว่าอนาคตจะเป็นยังไง กลัวว่าวันนึง ถ้าเค้าจากเราไป เราก็คงไม่มีโอกาสได้ทำหรือได้รับความอบอุ่นแบบนั้นอีกแล้ว

ฉะนั้น ถ้าเราบอกไ้ด้ พูดได้ เราก็อยากจะบอก อยากจะพูด สำหรับฉันความรักไม่ใช่สิ่งที่น่าอาย คำว่าคิดถึงไม่ใช่สิ่งที่น่าปิดบัง แค่เพียงกอดกันก็ทำให้รู้สึกอบอุ่น อยากจะพูด อยากจะทำสิ่งที่อยู่ในใจให้เค้าเห็นตลอดเวลา แต่มันก็อาจจะมากไปก็ได้มั้ง ไม่รู้เหมือนกัน เราก็รุ้จักแต่ให้ แต่ก็ไม่รู้จักว่าแบบใหนพอดี แบบใหนมากไป หรือน้อยไป

จบละครับ
with love ‘n’ rest­pect kub

เมื่อซัมเมอร์ที่ผ่านมา ผมลงเรียนวิชากฏหมาย นอกจากจะได้รู้หลักกฏหมายแล้ว อาจารย์ยังสอนให้ผมรู้จักกับสิ่งที่เรียกว่า “ตัวโอกาส” ด้วย อาจารย์ได้บอกว่า…

ก่อนอื่นเรามาทำความรู้จักกับ ตัวโอกาศกันก่อนครับ  ตัวโอกาสมีแต่ขากับตัวไม่มีแขนมีผมยาวถึงหลัง แต่ผมนั้นจะยาวเฉพาะครึ่งหัวด้านหน้า ส่วนครึ่งหัวด้านหลังจะไม่มีผม ทิ้งล้านโล่งเกรียน ตัวโอกาสเราไม่รู้ว่าหน้าตามันเป็นอย่างไร เพราะถูกผมปิดบังจนหมดหน้า ผมของตัวโอกาสไม่ห้อยมาด้านหลังนะครับ แต่จะห้อยไปบังหน้าแทน นอกจากนั้นแล้วตัวโอกาสก็ยังมีลักษณะพิเศษอีกข้อหนึ่งก็คือ มันวิ่งไวมากครับ

ยามใดที่ตัวโอกาสมายืนอยู่ข้างหน้าเรา เราสามารถคว้าจับมันไว้ไดัอย่างไม่ยากเย็นครับ เพียงจับผมของมันเอาไว้ มันก็จะวิ่งหนีเราก็วิ่งหนีไปไม่ได้ครับ เพราะเราจับผมมันเอาไว้อยู่

แต่ ยามใดที่เราปล่อยโอกาศนั้นให้มันหลุดลอยไป หรือยามใดที่ตัวโอกาศไม่คอยเรา มันจะวิ่งหนีเราไปครับ คิดจะจับคว้าไว้ ก็จับมันไว้ไม่ได้ จะจับผมมันก็จับไม่ได้เพราะผมมันห้อยไว้ด้านหน้า ถึงจับได้ก็จับได้เพียงแค่ปอยผม แล้วก็ขาด หรือหลุดมือไป

โอกาสไม่ได้มีให้กับทุกคนบ่อยๆ ถ้ามีโอกาสก็ควรจะรีบจับคว้ามันเอาไว้ ก่อนที่โอกาสนั้นจะหายไป
…

สำหรับ ผมตอนนี้ ก็ยังไม่รู้ตัวเองเลยว่า ตัวโอกาสนั้นยังอยู่กับผมหรือเปล่า กลัวว่าโอกาสนั้นจะไม่มีอีกแล้ว กลัวว่าจะไม่มีวันได้ปรับความเข้าใจกัน อยากให้ความสัมพันธ์ที่เคยมีกลับมาดีเช่นเคยครับ อยากให้เค้าเข้าใจเรา และก็อยากที่จะเข้าใจเค้า

คงได้แต่ภาวนาให้เค้าให้โอกาสราได้ทำให้อะไรๆให้มันดีขึ้นครับ ก็คงได้แต่หวังว่ามันจะเป็นแบบนั้น
แล้วก็ไม่ทำให้เรื่องแบบนั้นเกิดขึ้นอีก

เพราะโอกาสสำหรับผมตอนนี้เกรงว่าอาจจะน้อย ถึงน้อยมากๆแล้วก็ได้

thanks for read­ing kub,

with love ‘n’ restpect.

วันที่ผ่านมาก็เป็นอีกวันที่ น่าจะแย่ที่สุดในรอบหลายๆวัน หลายๆอาทิตย์ หลายๆเดือน อาจจะถึงในรอบครึ่งปีเลยก็ได้

บางครั้งเวลาที่เราเสียใจเรามักจะได้พบได้เห็น หรือเคยได้ยินการกระทำที่เป็นการทรมานตัวเอง เช่น อดอาหาร อดนอน กินเหล้า

ผม ลองมานึกดูว่า สิ่งที่ผมกล่าวไปนั้น มันให้อะไรกับเรา แล้วมันมีผลดีอะไรขึ้นมาบ้าง ผมคิดว่า ผมเคยผ่านช่วงเวลาเหล่านั้นมา  มันทำให้เราได้รู้ว่ามันไม่มีอะไรดีขึ้นมาเลย เป็นการไม่รักตัวเราเองด้วยซ้ำ เราควรจะรักตัวเราเองซิ

เมื่อคืดได้ เช่นนั้น ผมก็ถามตัวเองว่า แล้วทำไมเราถึงไม่แก้ปัญหาให้ตรงจุดละ ใช่ เราเสียใจใช่ใหม อ้าว แล้วทำไมเราถึงไม่ทำให้เรามีความสุขละ จริงใหม มันน่าแปลกถ้าเรามีความทุกข์อยู่แล้ว แล้วทำไมถึงต้องไปซ้ำเติมตัวเราเองด้วย ทำไมเราไม่คึดว่า เห้ย เราเสียใจวะ หาอะไรที่สุขใจทำดีกว่า อะไรๆมันจะได้ดีขึ้น ฟังเพลงเพราะๆ ปล่อยใจไปตามอารมณ์ อยู่กับธรรมชาติ พูดคุยกับเพื่อนสนิท หากิจกรรมอะไรที่ทำให้มันมีความสุขทำ แบบนั้นมันก็น่าจะดีนิ จริงใหม สมมติให้เห็นภาพ ก็คือ ถ้าคุณติดหนี้คนอื่นไว้เนี่ย แล้วถ้าคุณไม่ใช้คืนแล้วมันจะหายใหม มันก็ไม่หาย หรือว่าคุณจะเลือกอีกทางคือไปยืมเงินอีกคนนึงมาจ่ายอีกคนนึง มันจะดีใหมแบบนั้น ผมว่าปัญหามันจะไม่มีที่สิ้นสุดเท่ากับการจ่ายเงินคืนเค้าไปให้สิ้นเรื่อง สิ้นราวไป

อยากจะให้เธอเป็นโลกใบใหญ่ ส่วนฉันขอเป็นพระจันทร์ ที่หมุนรอบตัวเธอ

แม้ว่าเธอมองไม่เห็นฉันในตอนกลางวัน แต่ก็ใช่ว่าฉันไม่อยู่นะ อาจจะถูกแสงของคนอื่นบดบังไปบ้าง

ฉันยังอยู่ ยังหมุนรอบตัวเธออยู่ตลอดเวลา มองเธอมีความสุขในยามกลางวัน

ที่ขอก็เพียงพบกันในยามค่ำคืน ฉันอาจจะอยู่กับเธอถึงเช้ามืดเลยก็ได้ ในบางวัน ถ้าเธอเคยมองฉันนะ

บางวันฉันก็เหงา เปล่งประกายได้นิดนึง

ทำไงได้ ก็คนบนโลกทำให้ฉันอิจฉา ถึงกับตั้งชื่อเพลง “จูบเย้ยจันทร์” เลยก็มี

“จันทร์ไม่มองแล้วจันทร์ไม่มอง…” ไม่มองอะไรก็เห็นอยู่ จะจูบกันไหงต้องเอาฉันไปเกี่ยวด้วย

ปะ โถ่ ก็เราเป็นแค่ดวงจันทร์เล็กๆดวงนึงนี่นา วาดรูปก็ไม่เคยเห็นใครวาดฉันเป็นคู่สักที วาดทีไรก็มีแต่ฉันอยู่ดวงเดียว อยากมีคู่กับเค้าบ้างไม่ได้หรอ ก็แค่น้อยใจนะ เหอๆ

แต่บางวันฉันก็มีความสุขนะ อวดแสงจันทร์ประกาย เต็มดวงให้เธอเห็นเลย : )

อาจจะสงสัยว่า แล้วฉันจะหมุนรอบตัวเธอทำไม ก็ที่เคยเรียนมาเค้าบอกว่าดวงจันทร์เป็นดาวบริวารของโลกนี่นา

ก็ อยากอยู่อย่างนี้ตลอดไป หวังว่าเธอจะไม่ไล่ฉันออกนะ ฉันไม่ต้องการสิ่งตอบแทนใดๆ เพราะสิ่งที่ฉันได้อยู่แล้วคือความสุขเป็นค่าตอบแทนทางใจ

บางวันฉันก็อาจจะทำให้เธออารมณ์ดีใจชื่นเอ่อท่วมฝั่ง แต่บางวันฉันก็อาจจะทำให้น้ำแห้งหาย หวังว่าเธอจะไม่โกรธกันนะ

ก็เพียงแค่หยอกเท่านั้นเอง ไม่อยากให้เธอน้ำลดลงตลอดไปหรอก

จริงๆก็อยากให้น้ำนั้นเอ่อล้นตลอดเวลาด้วยซ้ำ แต่ก็ขอโทษที บางทีฉันก็ทำผิดไปโดยที่ไม่ตั้งใจ ไม่ตั้งใจเลยจริงๆ

แต่ฉันก็ยอมรับแหละ ว่ามันเป็นความผิดของฉัน โทษใครไม่ได้ นอกจากตัวฉันเอง

อยากให้เธอรู้ไว้ว่า ฉันจะไม่มีทางทำให้เธอร้อนใจ ไม่เคยมีใครบอกว่า “วันนี้แสงจันทร์แรง ร้อนจัง ไม่ออกไปข้างนอกดีกว่า”

รู้ ใหมว่าเพราะอะไรเขาไม่ถึงพูดแบบนั้น เพราะฉันไม่เคยทำแบบนั้นไงรู้ใหม ไม่เคยคิดที่จะทำด้วย เลยแม้แต่ครั้งเดียว ฉันโกรธคนที่ฉันแคร์ไม่เป็น แค่คิดก็ไม่เคย อยากงอลก็คงไม่มีสิทธิที่จะทำแบบนั้น

ก็มันไม่ใช่หน้าที่ของฉันนี่นา ที่จะทำให้เธอร้อนใจ หน้าที่ของฉันคือหมุนอยู่รอบตัวเธอต่างหาก

แต่ ถ้าเธอเบื่อฉัน บอกฉันมาก็ได้นะ ฉันจะไปแอบหลังเมฆให้ แต่ฉันขอหลบเพียงแปบเดียวได้ใหม ก็ฉันคิดถึงเธอนี่ อยู่หลังเมฆไม่เห็นมีอะไรดีเลย สวยสู้โลกอย่างเธอไม่ได้แม้แต่นิดเดียว

ฉันไม่เหมือนกับพระอาทิตย์ ที่อาจจะทำให้เธอร้อนใจ เป็นทุกข์ในบางวัน แม้ว่าเขาอาจจะว่าฉันสำคัญน้อยกว่าพระอาทิตย์ก็ตามที

ไม่เป็นไรหรอก นั่นไม่เกี่ยวกับฉัน ฉันก็หมุนรอบตัวเธอแบบนี้ของฉันต่อไป…

เอาละ นี่ก็ 6 โมงเช้าแล้ว คงได้เวลาของฉันที่ต้องไปแล้วซินะ อยากให้เธอมีความสุขมากๆ อยากอยู่กับโลกใบนี้ตลอดไป : )

มีคนเคยบอกเราว่า มันก็แค่ไง มันไม่มีความหมายสำหรับเราไง ถึงใช้เพียงคำว่าแค่ ในการยกคำอ้างขึ้นมาขอโทษ

เขา บอกเรา เพราะอยากให้เรารู้ และอย่ามองปัญหาระหว่างหัวใจเป็นเรื่องเล็ก อย่ามองและตัดสินน้ำหนักของมัน ด้วยคำว่า “แค่” มองปัญหาทุกปัญหาเป็นปัญหาสำคัญ

เพราะปัจจุบันก็เป็นต้นเริ่ม เป็นตัวกำหนดอนาคต ต้นไม้ที่หยั่งรากไม่มั่นคง ก็คงสู่ต้นที่หยั่งรากแก้วถาวรไม่ได้ วันนี้แม้ว่าอาจจะยังไม่เห็นผล แต่วันใดที่มีลมพายุโหมเข้ามาก็อาจจะได้เห็นกัน แก้วที่เคยร้าว จะสะมานดีสักเท่าใด ก็คงสู่ใบเดิมเมื่อแรกซื้อมาไม่ได้

คนเราเมื่อรู้จักกันต่อไป ถ้าทะเลาะกัน มีเรื่องอะไรก็เอามาชวนทะเลาะได้ ไม่อยากให้มันเป็นแบบนั้น อยากรักษาน้ำใจนั้นไว้

เพราะ เหตุนี้เราถึงแคร์ กับหลายๆปัญหา และพยายามไม่ให้มันเกิดซ้ำอีก ไม่ว่าจะโดยตั้งใจหรือไม่ตั้งใจ แต่นั่นก็เป็นสิ่งที่เกิดขึ้นแล้ว

สิ่งที่เราทำไป ไม่เคยมองว่ามันเป็นเพียงแค่ปัญหาเล็กๆ ปัญหานึง กับคนอื่นก็คงไม่ให้ความสำคัญอะไร

แต่กับคนที่เราแคร์และรัก เราคงจะบอกว่า แค่ ก็คงไม่ได้

เพราะถ้าใช้แค่จนชิน ต่อไปเรื่องเล็กเรื่องใหญ่ก็แค่หมด แบบนั้นก็คงไม่ดี

ส่วนฝั่งเค้า จะมองเราสำคัญสำหรับเค้าหรือเปล่า นั่นไม่สำคัญ สำคัญที่ย่อหน้าที่ 3 จากข้างล่างก็พอ

ความรัก มันไม่ใช่แค่ว่า ฉันรักเธอ เธอรักฉัน แค่นั้นคงไม่พอ

คำว่ารักอาจจะเหนือกว่าทุกๆสิ่ง แต่ก่อนที่มันจะเหนือกว่าทุกสิ่งได้ มันก็อาจจะต้องอาศัยปัจจัยอื่นๆด้วย

ทั้ง lifestyle,taste,สังคม และต่างๆนานา ตามแต่ละคนไป

จะ อย่างไร นั่นก็คือคนสองคน มีนิสัยใจคอเข้ากันได้บ้าง แตกต่างกันบ้าง ขนาดพี่น้องกันยังต่างกัน อยู่ที่ว่าเราสามารถยอมรับในสิ่งที่กันและกันเป็นได้มากน้อยแค่ใหน ปรับตัวเข้าหากันได้มากน้อยแค่ใหน

จะเป็นต้นไม้ที่ต้านลมอย่างทนงตน จนโค้นหัก รักล่ม หรือจะโน้มอ่อน ตามแรงลม แต่ยังคงอยู่ ก็ว่ากันไป

เราจะยอมรับกันและกันได้หรือเปล่า ปรับตัวเข้าหากันได้หรือไม่

ถ้าคำตอบคือได้ รักนั้นคงอยู่เหนือทุกสิ่งได้ แต่ถ้าคำตอบนั้นเป็นไปอย่างไม่มั่นใจ

รักนั้นอาจคงอยู่ แต่ก็บอกไม่ได้เหมือนกันว่าต่อไปจะเป็นเช่นไร

สำหรับ ผม ผมพร้อมนะ พร้อมเสมอ พร้อมก่อนที่จะคิด ก่อนที่จะเข้าใจกับคำว่ารักเสียอีก แต่ก็ไม่รู้ว่าจะมีใครพร้อมกับผมหรือเปล่า นั่นหนะประเด็น

แต่จะอย่างไรเสีย ความรักก็ไม่มีอะไรตายตัว ความรักไม่ใช่ทฤษฏี ไม่ใช่วิทยาศาสตร์ แต่มันเป็นเรื่องของหัวใจ ระหว่างคนสองคน

มัน ไม่ใช่แค่ว่า บอกรักครบสิบครั้ง แล้วเขาจะรักเรา ไม่ใช่แค่ว่ารักเขาเท่าชีวิตตัวเองแล้วเขาจะรักเรา ไม่ใช่แค่ว่าแคร์เขาสุดหัวใจแล้วเขาจะรักเรา แค่นั้นคงไม่พอ นั่นเป็นเพียงแค่คนๆเดียว
ไม่สามารถพูดได้ว่า ระหว่างคนสองคนได้ แต่ก็แน่นอนหละ ใครๆก็คงหวังให้รักนั้นที่เราให้ไปกลับคืนมาเช่นกัน แม้เพียงแค่ครึ่งเดียวก็สุขใจและยังดีกว่าปล่อยให้รักนั้นเป็นเพียงแค่อากาศ หรือลมที่พัดผ่านแล้วก็หายไป

ส่วนจะทำยังไงให้รักนั้นกลับมาก็เป็นปัญหาอีกเรื่องนึง เพราะกับบางคนที่ว่าไม่ จะทำดีอย่างไรก็คือไม่อยุ่ดี
แต่ถ้าเกิดว่าใช่ จะเป็นอย่างไร มันก็ใช่อยุ่ดี

ก็ว่ากันไป…