เพียวจบจากคณะวิทยาการจัดการ นิเทศศาสตร์วิทยุโทรทัศน์ พึ่งรับปริญญาไปเมื่อวันที่ 1 มีนาคมที่ผ่านมานี่เอง และนอกจากนั้นผมก็ อยากจะให้มีอะไรพิเศษหน่อย ก็เลยโทรไปถามว่าเอะ เป็นยังไงบ้าง คิดว่าอยากจะรวบรวมเพื่อนๆทุกคนเอาไว้ที่นี่เลย ถ้าเป็นไปได้ ใครจบแล้วมาคุยกันหน่อยว่าเป็นยังไงบ้าง ในอนาคตอีกสักหลายๆปี อย่างน้อยก็ยังมีบันทึกให้เราได้จดจำกันถึงอดีต ใช่ไหมคับ :)

เอาละเริ่มเลยดีกว่า

ก่อนอื่นขอถามก่อนว่า จบคณะอะไรสาขา… ที่ไหน
จบนิเทศศาสตร์วิทยุโทรทัศน์ที่มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา

แล้วหลังจากนี้วางแผนจะทำอะไรต่อ
หลังจากนี้ก็จะเริ่มทำงาน จะเข้างานวันพรุ้งนี้แล้ว วันที่ 3 (มีนาคม 2553) ทำงานตัดต่อที่ ช่อง 9 อสมท.

แล้วเป็นงานที่ชอบหรือเปล่า
ก็กำลังดูอยู่ว่ามันจะโอเคไหม work ไหม อะไรแบบนี้ ถ้าไม่ชอบก็จะขยับขยายไปสาขาอื่น มันก็คือการเริ่มต้นใหม่อะนะ เราก็ไม่รู้ว่ามันจะเป็นยังไง

แล้วทำไมถึงเลือกที่นี่หละ
เพราะว่ามันเป็นอะไรที่วางแผนมาไว้ตั้งแต่เด็กๆแล้ว แม่ก็ทำงานที่นี่ และเพราะว่าที่เรียนนิเทศก็เพราะว่าอยากทำให้ที่นี่

แล้วเรียนมัธยมกับมหาวิทยาลัยต่างกันยังไง ชอบอันไหนมากกว่ากัน
ต่างกันเยอะ ถามว่าชอบอันไหนมากกว่ากันมันคนละแบบนะ มัธยมมันแบบว่ายังไงเราก็ต้องทำ เป็นสิ่งที่ต้องทำ มหาลัยมันไม่มีใครมาบังคับเราได้ คือมัธยมมันเป็นอะไรที่ไม่ค่อยอิสระเท่าไร แต่มันก็ดีตรงที่ว่า เพื่อนอย่างเงี่ยก็เจอ คือแบบว่ามันรู้สึกว่ามันอบอุ่นดี เพื่อนเจอกันทุกวัน แต่มหาลัยเพื่อนมันไม่ได้เจอกันทุกวันไง แล้วมหาลัยก็เรียนวันละไม่กี่ชั่วโมง แต่ว่าที่มหาลัย เพียวก็สนิทกับเพื่อนมากเหมือนกันนะ มหาลัยก็เหมือนกับการใช้ชีวิตเลยละ เพราะอย่างเพื่อนก็ต้องหาเงินเรียนเองใช่ปะ เราก็จะได้ประสบการณ์เยอะมากเลยอะ เพราะเราก็ดูเพื่อนดูอะไร คือแบบใช้ชีวิตจริงๆเลยคือมหาลัย

แล้วตอนเรียนมีปัญหาอะไรบ้างหรือเปล่า
ก็ไม่มีนะ แต่ปัญหาคือเพียวกิจกรรมเยอะ เพียวเป็นพวกนักทำกิจกรรมเลยแหละ แบบเดือนเวลาจะสอบแบบนี้ มันก็จะมีกิจกรรมรับน้อง เป็นพิธีกรนู้นพิธีกรนี่ มันก็จะทำให้เวลาเรียนจะน้อยแล้วเวลาจะอ่านหนังสือเนี่ย มันก็จะได้อ่านหนังสือแค่วันเดียว กว่าจะรอดมาได้แต่ละวิชาแบบตาย เพราะว่าเวลาอ่านหนังสือมันน้อย

แล้วได้แบ่งเวลาหรือเปล่า
มันแบ่งไม่ทันหรอก งานมันมีทุกวัน งานคณะนี้ แต่ดีอย่างนะ เพียวได้ทำในสิ่งที่ไม่เคยทำอย่างดรัมเมเยอร์ เป็นลีดเดอร์ เป็นพิธีกรแบบอะไรแบบนี้ คือแบบเราทำไม่เป็นอะ เต้นเติ้นเราไม่เคย ตอนมัธยมเป็นลีดเดอร์ก็พอเต้นเป็นใช่ไหม แต่พออยู่มหาลัยมันเต้นคนละแบบกันเลย มันพลิกกว่าอะไรแบบนี้ เหมือนกับอยู่อีกโลกนึง

แล้วได้เป็นอะไรของคณะหรือเปล่า
เป็นดาวมหาลัยตอนเข้าปีหนึ่ง

แล้วคิดว่าตัวเองเปลี่ยนไปบ้างหรือเปล่ายังไงบ้าง
คิด คิดว่าตอน ม ปลาย ตัวเองเป็นคนแบบว่าเด็กๆรู้สึกแบบว่าตัวเองไม่ค่อยมีความคิด เริ่องแรกเลย คิดว่าตัวเองทำไม่ได้หรอก เป็นพิธีกรอะไรแบบนี้ ไม่สวย ใครเค้าจะเลือก คิดว่าตัวเองไม่มีจุดเด่นอะไรเลย

ไม่มั่นใจหรอ
ใช่ ๆ เป็นคนที่ไม่มั่นใจในตัวเอง ไม่ได้คิดว่าตัวเองสวยหน้าตาดี คือแบบอยู่ในโพธิสารมันก็ดับอะเนอะ แล้วแบบพอเราเข้ามหาลัยได้เป็นดาวมหาลัยเราก็มั่นใจมากขึ้น กล้าทำในสิ่งที่ไม่เคยทำหลายๆอย่าง

แล้วน่ารักขึ้นหรือเปล่า
อะนิดนึงนิดนึง อาจจะมีบ้างนิดหน่อย

แล้วคิดถึงใครเป็นพิเศษหรือเปล่า
คิดนะ คิดถึงทรายไม่เคยขาดการติดต่อ

แล้วมีแฟนหรือยังเนี่ย มีคนจีบบ้างหรือเปล่า
ไม่มีจ๊ะ มีคนจีบ แต่ไม่ชอบ อยากอยู่แบบนี้มากกว่า

ตั้งใจทำงานก่อนเนอะ
ใช่ อีกตั้งไกล จิ๊บๆเดียวมันก็มาเองแหละ มันไม่มีก็ไม่เห็นตาย

อะสุดท้ายและ ฝากถึงเพื่อนๆหน่อย
ก็ดีใจนะที่เพื่อนๆมางานนะ ดีใจมากๆแล้วก็รู้สึกดีว่าสี่ปีที่เราห่างกันไป มันไม่ได้ทำให้ความรู้สึกเปลี่ยนไปเลย ความรักมันยังรู้สึกว่ามันยังเหมือนเดิม เมื่อเจอกันเราก็ยังรักกันเหมือนเดิม หรือเวลามีปัญหา ยังไงเราก็ยังคือเพื่อนกันเหมือนเดิม เพื่อนกันจริงๆรู้สึกดีมาก ทำให้เรารู้สึกว่าคนที่ห่างๆกันไป เวลามาเจอกันเค้าก็ยังคึดถึงเรา มันอธิบายเป็นคำพูดไม่ได้ แต่เรารู้สึกแบบนั้นจริงๆ รู้สึกดีมาก เราไม่ได้เจอกันนาน แล้วแบบไปที่ ม ด้วยนะ เพื่อนไปที่ ม เพื่อนมาหาที่ร้านอาหาร แค่มาก็ดีใจแล้วไม่ต้องพกอะไรมาหรอก แค่นี้ก็รู้สึกดีแล้ว แค่เห็นหน้าได้พูดได้คุยได้เฮฮาปาร์ตี้ ก็รู้สึกดีมากแล้ว (ยิ้ม)

ต่อจากนี้เรามาดูภาพบรรยากาศอื่นๆในวันนั้นกันครับว่ามีใครบ้างนะ ขอลงแต่รูปที่มีคนที่ผมรู้จักละกัน เพราะเกิดเป็นคนอื่นเผื่อเค้าไม่อยากให้เอาลง เดียวเค้าเคืองเอา ฮา

คุณพ่อก็มาครับ วันนี้

คนกลางแฟนพาตนซินะ อิอิ

กรก็ได้ปริญญาแล้วเหมือนกัน ไม่รู้ว่าเรียนอะไร ส่วนพี่มิ้งก็มาเหมือนกันคับ ไม่ได้เจอกันนาน :)

ในวันนั้นผมไม่ได้ไปครับ คนที่ถ่ายรูปคือเอนกนั่นเอง

อะ รูปเยอะเหมือนเคยครับ ใครอยากได้รูปใหนคลิกเซฟไปได้เลย ขอบคุณที่เข้ามาอ่านกันและคอมเม้นนะคับ หวังว่าในอีกไม่นานจะได้เขียนถึงเพื่อนๆคนอื่นๆอีก ทั้งห้องเรามีตั้ง 40 กว่าคน ไม่รู้ว่าตอนนี้ใครเป็นยังไงกันบ้างแล้ว สุดท้ายนี้ขอให้ทุกคนโชคดีครับ ใครยังไม่จบก็ขอให้จบไวๆ ใครจบแล้วก็ขอให้ได้งานดีดีทำ ผมก็ยังไม่จบ 555 บายๆคับ :)

ก่อนที่จะเข้าไปลิ้มชิมรสกัน เรามาดูกันก่อนดีกว่าว่าวันนี้มีใครมาบ้าง แน่นอนคนสำคัญบัณฑิตจบใหม่เพียวครับ เชิญเข้ามาในร้านเลย :)

ไปกันกี่คนผมก็จำไม่ได้ ไม่ได้นับ ลืม เรามาดูกันทีละคนดีกว่าครับ…

จากซ้ายไปขวา (ต้องบอกไว้ เพื่ออีก 10 ปีมาดูแล้วลืมชื่อเพือน 55) มั่ม เพียว นก พาตน แล้วก็แนนคับ

ถัดมารูปนี้มีบีด้วย ไอ้ชายบอกว่าแนนผอมลงมาก มันถึงขั้นลุ่มหลง เพ้อเจอตอนกลับบ้านด้วยกัน 555+ ส่วนนกเดียวนี้มีพุงหนัก 70 จากแต่ก่อนหนัก 50 เท่ากัน

มุมนี้มี มิ้ว แอน แล้วก็เอนกหัวหน้าห้อง และคนถ่ายภาพหลักในคืนนี้ครับ สังเกตตามิ้ว ซะก่อน เยิ้มมม

แถมให้อีกรูป อิอิ

ชูนิ้วโป้งแล้วพูดว่าเยี่ยมครับ วันนี้วิทก็มา ผมละชอบรูปพี่วิทปีนเสาไฟใน facebook จริงๆ อิอิ

ต่อมาตรงนี้เป็นพรกับเจี๊ยบคับ ไม่ได้คุยด้วยเลยแฮะ ><

ถัดมาด้านนี้จินก็มาคับ แล้วก็เป็นฝน แล้วก็เป็นชลมารคหรือกิ๋ม ผมพิมพ์ชื่อเล่นถูกไหม โทษที -*- … อะ มีเพียวทุกรูปจริงๆ

ถัดมาอีกโต๊ะนึงผมขอไล่จากขวาไปซ้ายบ้าง คนแรกต่ายคับ ไม่ได้เจอนานเหมือนเดิมเลย แล้วก็เป็นนุบ ข้ามเพียวไปเป็นแฟนของนุ๊กคับ ถ้าผมเข้าใจถูกนะ ถ้าผิดช่วยแก้ให้ที

เหลือรูปอีกเยอะคับ โพสได้อีกเยอะ คนนี้ผมจัดให้เลย หนึ่งที่ เต็มๆ พี่ชาย พลทหารคนเดียวในห้อง หล่อมาก มั่นใจมาก ไปดัดฟันมาเพราะกลัวไม่หล่อ ลงุทน!

สุดท้ายแล้วเป็นผมกับเบ้นคับ นานๆทีจะมีรูปถ่ายใหม่ๆซะที -*- วันนี้มาด้วยกันกับเบ้น กับชาย นักรถเบ้นมา หรูซะด้วย วันนี้เบ้นบอกเหมือนวันรวมญาติ ไม่รู้อะไรเหมือนกัน ไม่เข้าใจ เดากันดูคับ ฮา

มาต่อที่รูปนี้ sexy สุดในงานคงหนีไม่พ้นฝนคับ จะบอกว่าผมมี facebook ฝนอยู่ตั้งนาน พึ่งรู้ว่าเจ้าของ facebook เป็นฝนเมื่อไม่นานนี่เอง ดูรุปแล้วนึกว่าไม่ออกว่าเป็นใคร พึ่งมารู้ตอนฝนเปลี่ยนรูป display นี่แหละ -*-

จำวันที่อาจารย์เอี๋ยวให้ไปพูดหน้าห้องตอนจะจบ ที่ให้เพื่อนไปพูดทีละคนได้ว่า ฝนพูดว่าจบไปกลัวถูกเค้าหลอก เออ วันนี้โดนหลอกเพราะรูป -*-

ขอรูปตัวเองบ้าง อิอิ

วันนี้เพียวน่ารักมากคับ ดาวมหาลัยคนนี้ เอาที่หนึ่งไปเลย ฮา

พี่ปีเตอร์ อิอิ

พาตน แต่ก่อนเหมือนนภ พรชำนิ เดียวนี้ไม่เหมือนเท่าไร แต่เท่เหมือนเดิม เกือบจะสู่ผมได้และ พยายามเข้า ฮี่!

กินเบียร์จนยิ่งนับวัน พุงยิ่งใหญ่ – -”

พี่บีแฟนปืน วันนี้ลุ้นเชลซีไม่ขึ้น แต่ไม่เป็นไรรอไปก่อน

ต่อจากนี้ขอเป็นภาพอย่างเดียวแล้วกันคับ เริ่มหมดมุก ฮาๆ

อะ หมดแล้วครับ เยอะมาก จริงๆมีเยอะกว่านี้อีกนะ นี่ก็คัดๆแล้ว ตัดออกไปบ้าง ลบออกไปบ้าง ภาพถูกปรับสีแล้วนะคับ ถ้าอยากได้ต้นฉบับไปเอาจากที่เอนกก็ได้ หรือจากผมก็มีเหมือนกัน? อาจจะพูดถึงเพื่อนไม่ครบ หรือพูดถึงน้อยไป หรือรุปที่เอาลงไม่สวยพอ อันนี้ขออภัยไว้ ณ ที่นี้ด้วยคับ ฮา

ผ่านไป 4 ปี บางคนเปลี่ยนไปมาก เปลี่ยนไปน้อย บางคนก็เรียนกันจบแล้ว บางคนก็เหลือสอบไม่กี่วิชา บางคนรอรับปริญญา ผมนี่ยังเหลือซัมเมอร์อีกหนึ่งเทอมกว่าจะจบ ยังไงก็ขอให้เพื่อนๆทุกคนโชคดีละกันคับ จบไปแล้วประสบความสำเร็จยังไง ไม่ลืมกันนะ 555

สุดท้ายแล้วต้องบอกว่าขอขอบใจเพื่อนทุกคนมากคับ ที่มากันในวันนี้ ขอพูดแทนเพียวละกัน รวมถึงเพื่อนคนอื่นๆที่อาจจะติดธุระไม่ได้มา ไม่เป็นไรคับ (ผมเองบางครั้งก็ไม่ได้ไปเหมือนกัน -*-) ส่วนเรื่องของเพียวที่เกี่ยวกับปริญญาเดียวจะเอาคำพูดของเพียวมาลงอีกโพสนึงคับ ที่อยากทำคือเก็บรวบรวมอดีตเอาไว้ เวลาผ่านไปถ้าข้อมูลไม่หาย ไม่เสียอย่างน้อยเราจะได้กลับมาอ่านกันใหม่ครับว่า ณ เวลานี้เราทำอะไรกัน อยู่ที่ไหนเป็นอย่างไร

ขอให้โชคดีครับ บายๆ :)

งานท่านโจ อัพโดยไม่ได้รับอนุญาต สามารถคัดลอก ยำ เลียนแบบได้ตามต้องการ หากเจ้าตัวไม่รู้
Joe’s sound guide and test animation for his thesis

ใช้กล้องจริงๆถ่าย ยังไม่ชินมือเลย เสียดายการ์ดสวย แต่คนถ่ายมือยังไม่ถึง >.<

ขอปิดข้อความไว้ละกัน เกรงใจเค้า ฮา…

ไม่รู้ให้ลงป่าวอะ แต่ลงไปแล้ว ไม่รู้ไม่ชี้ 555

คือจะสื่อว่ามาซื้อรถด้วยกันว่างั้น? อิอิ

ไม่ได้หรอกระหว่างเรามันเป็นแค่ทางขนาน (พอร์ชกะเธอๆ)

ขอบใจน้องต้องมากเลย สำหรับของขวัญวันเกิด น่ารักมากเลย ช่วงนี้อาจจะไม่ค่อยได้คุยด้วยเท่าไร ยุ่งๆนะ บางทีทำเสียงอาจจะไม่เข้าหูน้องต้องบ้าง คือก็ไม่ได้ตั้งใจนะครับ แต่ถ้าทำให้น้องต้องไม่สบายใจดุลก็ขอโทษด้วยละกัน ยังไงก็ขอให้น้องน้องมีความสุขมากๆด้วยเช่นกันนะครับ ขอบใจมาก :)