Tag Archives: Hope

Permalink to บนทางที่ฉันเลือก

บนทางที่ฉันเลือก

by underpk|on December 12, 2008 |in Talk Around |tagged , , |Leave a comment

MY WAY OUT

DAVID USHER

ยืนอยู่เฉยๆ ปล่อยเลยไปตามเลย
ปล่อยวันเวลาให้ผ่าน จะนานแค่ไหนช่างมัน
มองหาสิ่งนั้น ยังไม่หมดศรัทธา
ทั้งที่รู้ว่า แท้จริงอาจห่างไกล
จะเป็นอยู่อย่างนี้ ไม่รู้ว่าดีหรือไม่
จะยืนอยู่ต่อไป

*บนทางที่ฉันเลือกเอง ไม่ว่าจะเป็นอย่างไร
บนทางที่ฉันเลือกเดิน ไม่ว่าจะเจออะไร
บนทางที่ฉันเลือกได้ เพราะฉันคงต้องไป
แล้วเธอว่ายังไง แล้วเธอว่าอย่างไร

หยิบยกเอาความฝัน กับความสุขที่ผ่านมา
มองดูภาพข้างหน้า มองหาสิ่งใหม่
ตามหาสิ่งนั้น ไม่รู้จะเจอหรือไม่
จะตามมันต่อไป

**บนทางที่ฉันเลือกเอง ไม่ว่าจะเป็นอย่างไร
บนทางที่ฉันเลือกเดิน ไม่ว่าจะเจออะไร
บนทางที่ฉันเลือกได้ เพราะฉันคงต้องไป
จะอย่างไรต้องหาให้เจอ
แล้วเธอว่ายังไง แล้วเธอว่าอย่างไร
แล้วเธอว่าอย่างไร

ถ้ามันมีวิธีอื่น หากมีวิธีที่ดีกว่า
วันนี้ ก็คง ไม่มา ไม่หาทางออก
และถ้าฉันไม่รับรู้ ฉันก็คงจะไม่อยู่
บนทางที่ฉันเลือก…เอง

ยืนอยู่เฉยๆ ปล่อยเลยไปตามเลย
แล้วเธอว่ายังไง แล้วเธอว่าอย่างไร
ยืนอยู่เฉยๆ ปล่อยเลยไปตามเลย
Standing at the edge
The edge of it all
Spitting off the top
Watch the day unfurl
Cannot see the view from this place
Clouds are on the rise world is out of faith
Took another pill to find my way
Hope that you’ll be there

‘Cause this is my way out of it tonight
And this is my last chance to ease the fire
And this is my way out of it tonight
How about you
How about you

Borrowed from a dream
That I use to know
All my friends were there
We watched the world explode
Took another drink to find my way
Just hope that you’ll be there

‘Cause this is my way out of it tonight
And this is my last chance to ease the fire
This is my way out of it tonight
I might find one way to get through
How about you
How about you
How about you

And if I could remember
If I could find a place a time the space to see another way home
And if I could forget you
Maybe there’s no other way out
No other way out

Standing at the edge (how about you)
The edge of it all (how about you)

(How about you)
(How about you)

Standing at the edge (how about you)
The edge of it all (how about you)

(How about you)
(How about you)

‘Cause this is my way out of it tonight
And this is my last chance to ease the fire
And this is my way out of it tonight
I think there’s one way to get through
How about you

‘Cause this is my way out of it tonight
And this is my last chance to ease the fire
And this is my way out of it tonight
I might find one way to get through
How about you
‘Cause this is my way out of it tonight
And this is my last chance to ease the fire
And this is my way out of it tonight
I might find one way to get through
How about you
How about you
How about you

Permalink to แค่…

แค่…

by underpk|on December 3, 2008 |in Talk Around |tagged , , |Leave a comment

สับสน อ่อนล้า อ่อนแรง อ่อนไหว
ผิดหวัง อ่อนแอ พ่ายแพ้ เสียใจ

ก็เหมือนเดิมทุกที ไม่ว่าฉันจะทุ่มเทเท่าไร
ไม่เห็น จะเป็น เหมือนใจ

ตอกย้ำ กดดัน บีบคั้น หวั่นไหว
ก็อยากจะทำอะไรให้ดี ไม่เหมือนที่เธอหวั่นไหว

ก็เหมือนเดิมทุกที ไม่ว่าฉันจะทุ่มเทเท่าไร
ไม่เห็น จะเป็น เหมือนใจ

ไม่ว่าจะเป็นอย่างไร ฉันนั้นจะทำต่อไป
ขอแค่เธอยังเชื่อมั่นไม่หวั่นไหว ฉันนั้นจะทำต่อไป
ไม่ว่าพรุ่งนี้มันจะเป็นเช่นไร ขอแค่เธอยังอยู่ไม่ไปไหน ฉันนั้นจะทำต่อไป

รอยยิ้ม ปลอบโยน จับมือ กอดฉัน
เหล่านี้คือกำลังใจ ที่ให้กันไม่หวั่นไม่ไหว

ก็เหมือนเดิมทุกที ไม่ว่าฉันจะทุ่มเทเท่าไร
ไม่เห็น จะเป็น เหมือนใจ

ไม่ว่าจะเป็นอย่างไร ฉันนั้นจะทำต่อไป
ขอแค่เธอยังเชื่อมั่นไม่หวั่นไหว ฉันนั้นจะทำต่อไป
ไม่ว่าพรุ่งนี้มันจะเป็นเช่นไร ขอแค่เธอยังอยู่ไม่ไปไหน ฉันนั้นจะทำต่อไป

เพียงแค่เธอเข้าใจ เพียงแค่เธอมั่นใจฉัน

ไม่ว่าจะเป็นอย่างไร ฉันนั้นจะทำต่อไป
ขอแค่เธอยังเชื่อมั่นไม่หวั่นไหว ฉันนั้นจะทำต่อไป
ไม่ว่าพรุ่งนี้มันจะเป็นเช่นไร ขอแค่เธอยังอยู่ไม่ไปไหน ฉันนั้นจะทำต่อไป

ไม่ว่าจะเป็นอย่างไร ฉันนั้นจะทำต่อไป
ขอแค่เธอยังเชื่อมั่นไม่หวั่นไหว ฉันนั้นจะทำต่อไป
ไม่ว่าพรุ่งนี้มันจะเป็นเช่นไร ขอแค่เธอยังอยู่ไม่ไปไหน ฉันนั้นจะทำต่อไป

Permalink to hope is good, maybe the best of the things

hope is good, maybe the best of the things

by underpk|on November 28, 2008 |in Talk Around |tagged , |Leave a comment

shawshank

เริ่มต้นเมื่อเวลา 4.32 ตะกี้ พึ่งดู Shawshang จบ อยากจะบอกว่าเป็นหนังที่ดีมากๆเลย เป็นหนังที่น่าประทับใจ และฝากอะไรไว้ให้กับเราได้คิด ได้จดจำ ผมคงไม่พูดถึงสิ่งที่อยู่ในหนังว่ามีอะไรบ้าง แต่ขอพูดสิ่งที่เป็นแก่นของมัน ในเรื่องได้ฝากข้อความไว้ว่า “hope is good, maybe the best of the things and no good thing ever dies.” -? ความหวังเป็นสิ่งที่ดี บางทีจะดีที่สุดด้วยและไอ้สิ่งที่ดีมันไม่ค่อยตายหรอก”

ครั้งนึงผม คิดว่าความหวังที่มีนั้นมันมีเพียงแค่น้อยนิด เหมือนกับฝันฝันนึง ฝันลมๆแล้งๆ ไม่เคยคิดว่ามันจะเป็นไปได้ ผมไม่ได้เสียใจที่มันเป็นเพียงแค่ฝันกลางวัน เพราะจุดเริ่มต้น รวมถึงตัวผมเองรู้ดีว่ามันไม่มีแรงขับดันมากพอที่จะทำให้ฝันนั้นเป็นจริง ครั้งนึงผมเคยวาดรูปๆนึง เป็นครั้งแรกเลยก็ว่าได้ที่ผมนึกอยากจะวาดรุปก็วาดขึ้นมา ผมวาดเจ้าตูบที่มองขึ้นไปข้างบน ข้างบนนั้นมีดอกไม้ เหนือดอกไม้ไปมีนกเหล็ก เหนือกว่านั้นไปมีนางฟ้า เหนือกว่านางฟ้ายังมีดาว ดารา ความหวังของผมอยู่เหนือไปกว่านั้นอีก แน่นอนว่าผมแทนตัวเองด้วยเจ้าตูบที่กำลังแหงนมองขึ้นไปดูสิ่งที่อยู่เหนือ ฟ้าและหมู่ดาวนั่น ก็อย่างที่เห็นนั่นแหละ มันไม่ง่ายเลย ให้นึกก็ยังถึงก็ยังยาก

แต่ถึงวันนี้ นี่ก็ผ่านมาครึ่งปีแล้ว มันเป็นช่วงเวลาที่มีความสุขนะ แม้ว่ามันอาจจะเป็นก้าวๆนึงของความฝันของผม แต่ผมก็ดีใจมากๆแล้ว มีความสุขมากๆ นึกคำมาบรรยายไม่ถูกเหมือนกัน หวังว่าสักวันนึงฝันนั้นจะเป็นจริงขึ้นมาสักที ถึงแม้ว่ามันจะเกิดหรือไม่เกิด แต่ความหวังก็ไม่เคยทำร้ายใคร กลับเป็นแรงพลักดันให้เราพิสูจน์ตัวเองต่างหาก

thanks for giving me a happy moment kub : )
ขอบคุณสำหรับช่วงเวลาที่มีความสุขคับ จะจดจำไว้ตลอดไป : )

Permalink to มารู้จักกับ "ตัวโอกาส"

มารู้จักกับ "ตัวโอกาส"

by underpk|on July 29, 2008 |in Talk Around |tagged , , |Leave a comment

เมื่อซัมเมอร์ที่ผ่านมา ผมลงเรียนวิชากฏหมาย นอกจากจะได้รู้หลักกฏหมายแล้ว อาจารย์ยังสอนให้ผมรู้จักกับสิ่งที่เรียกว่า “ตัวโอกาส” ด้วย อาจารย์ได้บอกว่า…

ก่อนอื่นเรามาทำความรู้จักกับ ตัวโอกาศกันก่อนครับ? ตัวโอกาสมีแต่ขากับตัวไม่มีแขนมีผมยาวถึงหลัง แต่ผมนั้นจะยาวเฉพาะครึ่งหัวด้านหน้า ส่วนครึ่งหัวด้านหลังจะไม่มีผม ทิ้งล้านโล่งเกรียน ตัวโอกาสเราไม่รู้ว่าหน้าตามันเป็นอย่างไร เพราะถูกผมปิดบังจนหมดหน้า ผมของตัวโอกาสไม่ห้อยมาด้านหลังนะครับ แต่จะห้อยไปบังหน้าแทน นอกจากนั้นแล้วตัวโอกาสก็ยังมีลักษณะพิเศษอีกข้อหนึ่งก็คือ มันวิ่งไวมากครับ

ยามใดที่ตัวโอกาสมายืนอยู่ข้างหน้าเรา เราสามารถคว้าจับมันไว้ไดัอย่างไม่ยากเย็นครับ เพียงจับผมของมันเอาไว้ มันก็จะวิ่งหนีเราก็วิ่งหนีไปไม่ได้ครับ เพราะเราจับผมมันเอาไว้อยู่

แต่ ยามใดที่เราปล่อยโอกาศนั้นให้มันหลุดลอยไป หรือยามใดที่ตัวโอกาศไม่คอยเรา มันจะวิ่งหนีเราไปครับ คิดจะจับคว้าไว้ ก็จับมันไว้ไม่ได้ จะจับผมมันก็จับไม่ได้เพราะผมมันห้อยไว้ด้านหน้า ถึงจับได้ก็จับได้เพียงแค่ปอยผม แล้วก็ขาด หรือหลุดมือไป

โอกาสไม่ได้มีให้กับทุกคนบ่อยๆ ถ้ามีโอกาสก็ควรจะรีบจับคว้ามันเอาไว้ ก่อนที่โอกาสนั้นจะหายไป
…

สำหรับ ผมตอนนี้ ก็ยังไม่รู้ตัวเองเลยว่า ตัวโอกาสนั้นยังอยู่กับผมหรือเปล่า กลัวว่าโอกาสนั้นจะไม่มีอีกแล้ว กลัวว่าจะไม่มีวันได้ปรับความเข้าใจกัน อยากให้ความสัมพันธ์ที่เคยมีกลับมาดีเช่นเคยครับ อยากให้เค้าเข้าใจเรา และก็อยากที่จะเข้าใจเค้า

คงได้แต่ภาวนาให้เค้าให้โอกาสราได้ทำให้อะไรๆให้มันดีขึ้นครับ ก็คงได้แต่หวังว่ามันจะเป็นแบบนั้น
แล้วก็ไม่ทำให้เรื่องแบบนั้นเกิดขึ้นอีก

เพราะโอกาสสำหรับผมตอนนี้เกรงว่าอาจจะน้อย ถึงน้อยมากๆแล้วก็ได้

thanks for reading kub,

with love ‘n’ restpect.

Permalink to เรื่องของดวงจันทร์ อยากให้โลกอ่าน

เรื่องของดวงจันทร์ อยากให้โลกอ่าน

by underpk|on July 26, 2008 |in Talk Around |tagged , , |Leave a comment

อยากจะให้เธอเป็นโลกใบใหญ่ ส่วนฉันขอเป็นพระจันทร์ ที่หมุนรอบตัวเธอ

แม้ว่าเธอมองไม่เห็นฉันในตอนกลางวัน แต่ก็ใช่ว่าฉันไม่อยู่นะ อาจจะถูกแสงของคนอื่นบดบังไปบ้าง

ฉันยังอยู่ ยังหมุนรอบตัวเธออยู่ตลอดเวลา มองเธอมีความสุขในยามกลางวัน

ที่ขอก็เพียงพบกันในยามค่ำคืน ฉันอาจจะอยู่กับเธอถึงเช้ามืดเลยก็ได้ ในบางวัน ถ้าเธอเคยมองฉันนะ

บางวันฉันก็เหงา เปล่งประกายได้นิดนึง

ทำไงได้ ก็คนบนโลกทำให้ฉันอิจฉา ถึงกับตั้งชื่อเพลง “จูบเย้ยจันทร์” เลยก็มี

“จันทร์ไม่มองแล้วจันทร์ไม่มอง…” ไม่มองอะไรก็เห็นอยู่ จะจูบกันไหงต้องเอาฉันไปเกี่ยวด้วย

ปะ โถ่ ก็เราเป็นแค่ดวงจันทร์เล็กๆดวงนึงนี่นา วาดรูปก็ไม่เคยเห็นใครวาดฉันเป็นคู่สักที วาดทีไรก็มีแต่ฉันอยู่ดวงเดียว อยากมีคู่กับเค้าบ้างไม่ได้หรอ ก็แค่น้อยใจนะ เหอๆ

แต่บางวันฉันก็มีความสุขนะ อวดแสงจันทร์ประกาย เต็มดวงให้เธอเห็นเลย : )

อาจจะสงสัยว่า แล้วฉันจะหมุนรอบตัวเธอทำไม ก็ที่เคยเรียนมาเค้าบอกว่าดวงจันทร์เป็นดาวบริวารของโลกนี่นา

ก็ อยากอยู่อย่างนี้ตลอดไป หวังว่าเธอจะไม่ไล่ฉันออกนะ ฉันไม่ต้องการสิ่งตอบแทนใดๆ เพราะสิ่งที่ฉันได้อยู่แล้วคือความสุขเป็นค่าตอบแทนทางใจ

บางวันฉันก็อาจจะทำให้เธออารมณ์ดีใจชื่นเอ่อท่วมฝั่ง แต่บางวันฉันก็อาจจะทำให้น้ำแห้งหาย หวังว่าเธอจะไม่โกรธกันนะ

ก็เพียงแค่หยอกเท่านั้นเอง ไม่อยากให้เธอน้ำลดลงตลอดไปหรอก

จริงๆก็อยากให้น้ำนั้นเอ่อล้นตลอดเวลาด้วยซ้ำ แต่ก็ขอโทษที บางทีฉันก็ทำผิดไปโดยที่ไม่ตั้งใจ ไม่ตั้งใจเลยจริงๆ

แต่ฉันก็ยอมรับแหละ ว่ามันเป็นความผิดของฉัน โทษใครไม่ได้ นอกจากตัวฉันเอง

อยากให้เธอรู้ไว้ว่า ฉันจะไม่มีทางทำให้เธอร้อนใจ ไม่เคยมีใครบอกว่า “วันนี้แสงจันทร์แรง ร้อนจัง ไม่ออกไปข้างนอกดีกว่า”

รู้ ใหมว่าเพราะอะไรเขาไม่ถึงพูดแบบนั้น เพราะฉันไม่เคยทำแบบนั้นไงรู้ใหม ไม่เคยคิดที่จะทำด้วย เลยแม้แต่ครั้งเดียว ฉันโกรธคนที่ฉันแคร์ไม่เป็น แค่คิดก็ไม่เคย อยากงอลก็คงไม่มีสิทธิที่จะทำแบบนั้น

ก็มันไม่ใช่หน้าที่ของฉันนี่นา ที่จะทำให้เธอร้อนใจ หน้าที่ของฉันคือหมุนอยู่รอบตัวเธอต่างหาก

แต่ ถ้าเธอเบื่อฉัน บอกฉันมาก็ได้นะ ฉันจะไปแอบหลังเมฆให้ แต่ฉันขอหลบเพียงแปบเดียวได้ใหม ก็ฉันคิดถึงเธอนี่ อยู่หลังเมฆไม่เห็นมีอะไรดีเลย สวยสู้โลกอย่างเธอไม่ได้แม้แต่นิดเดียว

ฉันไม่เหมือนกับพระอาทิตย์ ที่อาจจะทำให้เธอร้อนใจ เป็นทุกข์ในบางวัน แม้ว่าเขาอาจจะว่าฉันสำคัญน้อยกว่าพระอาทิตย์ก็ตามที

ไม่เป็นไรหรอก นั่นไม่เกี่ยวกับฉัน ฉันก็หมุนรอบตัวเธอแบบนี้ของฉันต่อไป…

เอาละ นี่ก็ 6 โมงเช้าแล้ว คงได้เวลาของฉันที่ต้องไปแล้วซินะ อยากให้เธอมีความสุขมากๆ อยากอยู่กับโลกใบนี้ตลอดไป : )

Permalink to blog is back :)

blog is back :)

by underpk|on December 28, 2007 |in Talk Around |tagged , |2 Comments

me is back :)

คืนนี้ จริงๆผมง่วงแ้ล้วนะ นี่ก็ดึกแล้ว แต่อยู่ดีดีผมก็นึกถึงเพื่อนเก่าที่ห่างหายไปนาน รวมถึง blog แห่งนี้ด้วย จะ 2 ปีแล้วนะที่ผมไม่ได้เข้ามาโพสเลย นานมากจริงๆ อดีตยังคงอยู่ :) พรุ้งนี้ผมจะกลับบ้าน ไปเจอเพื่อนเก่า 3 คน จริงๆ ก็ไม่ควรพูดว่าเพื่อนเก่า เพราะยังคบกันอยู่ นัทธี ชาย แล้วก็เบ้น ก็คงไม่มีอะไรมาก หมูกะทะ ส่งท้ายปีเก่า หาเรื่องกินไปอย่างนั้นเองหละครับ ก็หวังว่าเราจะมีโอกาศแบบนี้ตลอดไป ต่างคนต่างโต ต่างคนต่างมีวิถีของตัวเอง เลือกที่จะเป็น อย่างชายตอนนี้ก็ให้ความสำคัญมากกับงาน 3 มิติ ซึ่งอันที่จริงก็คล้ายๆกับของผมเอง

อนาคตของผมตอนนี้ก็เริ่มมีสิ่งที่ชอบและอยากจะเป็น เรียกได้ว่าเริ่มเป็นรูปเป็นร่างแล้ว ผมเคยอยากเป็นมาหลายอย่างนะ เมื่อครั้งผมเด็กๆ ผมอยากเป็นผู้สื่อข่าว เวลาผ่านไปผมอยากเป็นคนพากษ์ฟุตบอล ผมยังจำได้ว่าตอนนั้นผมอยู่ประมาณ ม.2 ม.3 นอนตี 2 ทุกคืนเพราะฟังรายการวิทยุที่เค้าคุยเรื่องฟุตบอลอยู่ เวลามีข่าวอะไร ผมจดไว้ตลอด บันทึกเอาไว้เลย ตอนนั้นก็ถือว่ามีข้อมูลอยู่พอสมควร และเมื่อเวลาผ่านไป จนถึงปี 2001 ปีนั้นหลายคนยังจำกันได้คือเกิดเหตุการณ์ 11 กันยา หรือ 911 มันทำให้ผมมีความสนใจด้านต่างประเทศ ก็เช่นกันผมฟังวิทยุน้อยลง เพราะนอนดึกแบบนั้นทุกคืนไม่ไหว หันมาซื้อนิตรสาร TIME อ่าน มันก็ทำให้เราได้ความรู้ไปอีกแบบนึงครับ เป็นการจุดประกายว่าเราอยากเรียน รัฐศาสตร์สาขาความสำพันธ์ระหว่างประเทศ แต่สุดท้ายผมก็ไม่ได้เีรียน และก็ไปเรียนในสิ่งที่แตกต่างพอสมควรเลย นั่นก็คือศิลปะ แต่อย่างไรก็ตาม ผมก็ยังชอบการเมืองอยุ่นะ แต่ลดลงมาเป็นการเมืองภายในแทน เพราะเราสามารถหาข้อมูลและติดตามได้ง่ายกว่า

ตอนนี้ผมเรียนศิลปะและการออกแบบครับ สาขาคอมพิวเตอร์อาร์ต ที่มหาวิทยาลัยรังสิต ถึงตอนนี้ก็ปี 2 แล้ว ยิ่งเราได้เรียนมากขึ้นในส่วนที่ตัวเองชอบ เราก็ยิ่งมีจุดหมายของเรา ตอนแรกผมคิดว่าผมอยากทำเว็บ แต่เมือเวลาผ่านไป ผมก็ได้คิดว่า เราจะหยุดอยู่แค่นี้หรอ ในเมื่อคนที่ทำอย่างอื่นเค้าก็ทำเว็บได้เหมือนกัน ถ้าเราทำได้แค่นี้ก็คงจะไม่ไหว ก็เลยศึกษามาเรื่อยๆ จนมาถึงตอนนี้ปี 2 ผมได้เจอสิ่งที่ผมคิดว่า นี่แหละ ที่ใช่ก็คือ ด้าน Visual Effect ถึงแม้ว่าที่ผมได้เรียนจะเป็นแึค่การตัดต่อเล็กๆน้อยๆ แต่พอผมได้ดู reel ต่างๆของสตูดิโอต่างชาติแล้ว มันทำให้ผมอยากทำนะ VFX มันเหมือนโลกแห่งความฝัน ตามชื่อของมันคือ Visual ถึงแม้จะจับต้องไม่ได้ แต่้มันก็สร้างสิ่งที่ไม่้มีจริงให้มีขึ้นมาจริงได้ในโลกของมัน ในนั้นผมจะเป็นยอดคนแบบในหนัง die hard หรือจะเป็นพ่อมดแบบใน harry potter ก็ได้ นี่แหละ ที่ผมชอบ สิ่งที่จะทำให้ฝันเราเป็นจริง

แต่อย่างไรอนาคตก็คืออนาคต ไม่มีอะไรแน่นอน วันนี้ผมอยากเป็นแบบนี้ อีกไม่กี่ปี ผมอาจจะไม่ได้ทำงานด้านนี้ก็ได้ ยังไงก็ต้องติดตามต่อไป

สุดท้ายก็ขอให้ทุกท่่านที่เข้ามาอ่าน มีความสุขกับปีใหม่ที่กำลังจะมาถึง หรือผ่านไปแล้วนี้นะครับ :)

Permalink to ความจริงใจที่กินไม่ได้

ความจริงใจที่กินไม่ได้

by underpk|on July 16, 2007 |in Talk Around |tagged , , |Leave a comment

ผมพูดกระแทกแดกดันไปเมื่อ post ที่แล้ว….

ยิ่งอ่านก็ยิ่งน้อยใจตัวเองนะ เป็นปกติที่รักมากก็ย่อมเจ็บมาก สูงมากก็หนาวใจมากขึ้นเท่านั้น

น้อยใจตัวเองนะ ที่สุดท้ายก็ทำสิ่งที่ตัวเองตั้งใจไม่ได้ ผมคิดว่า ผมพยายามแล้วนะ มันอาจจะไม่พอก็ได้ กับสิ่งที่ทำไป

ไม่มีใครเอาใจช่วยผมหรอก มีแต่ผมที่เอาใจช่วยตัวเองเสมอ ให้กำลังใจ

เพื่อที่จะพิสูจน์หลายๆอย่างต่างๆนานา ทำไมคนอื่นเค้าถึงทำสำเร็จได้ แต่ผมทำไม ผมถึงทำไม่ได้

ผมมีอะไรที่ไม่ดีไปกว่าคนอื่น อย่างงั้นหรอ ผมมีใจ มีความรู้สึก มีความจริงใจ แต่ทำไมผมถึงทำอย่างเช่นที่คนอื่นเค้าทำกันไม่ได้

มันไม่ใช่ครั้งแรก มันเป็นความพยายามไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้งแล้วของผม

ผมจะทำฝันของผมให้สำเร็จให้จงได้ ผมฝันอย่างงี้เสมอ แต่สุดท้ายทำไมฝันของผมถึงได้สลายไปทุกครั้ง

เพราะอะไร ผมให้คำตอบกับตัวเองไม่ได้ ถ้าเรื่องหน้าตา คนอย่างสุเทพ ศรีศัย ก็ยังมีแฟน มีลูก คนพิการอย่างอ่าง ก็ยังมีแฟน แล้วผมละ

ผมเป็นตัวอะไร ผมเป็นตัวอะไร ใครก็ได้บอกผมที ผมเป็นตัวโง่งม หรือตัวบ้าอะไร ที่ทำอย่างที่คนอื่นเค้าทำกันไม่ได้

ผมอายตัวเอง ไม่อยากจะสัญญากับตัวเองอีกแล้ว ว่าจะทำฝันของตัวเองให้สำเร็จ ผมโกหกตัวผมเอง มาไม่รู้กี่ครั้ง ว่าสักวันผมจะทำได้

แต่ตัวผมเองไม่เคยได้สิ่งนั้นเลย รักของผมที่ไม่เคยมี หัวใจของผมที่ไม่เคยมีใครใยดีกับมัน มันถูกทำร้ายไม่รู้กี่ครั้ง

จนหัวใจของผมไม่มีค่าอะไรเลย ขอโทษ ขอโทษตัวผมเอง ที่ชอบเอาตัวเองไปมีหวังกับใคร ทำให้รักเอง ช้ำเอง และเจ็บเอง

ไม่รู้ว่าผมจะต้องทำร้ายตัวเองแบบนี้อีกกี่ครั้ง ฝันของผมถึงจะเป็นจริง

ยังคงรัก

ยัง คง มี……………………………………………………………………………………………………… ความหวัง

ถึงมันจะลมๆแล้งๆก็เถอะ

จากใจ

Page 1 of 212

Contact Me

Thanks! Your email was successfully sent. I check my email all the time, so I should be in touch soon.

There was an error sending your message. Please try again later.

Sending your message...